'Een wedstrijd om wat recht te zetten' was de opdracht van coach Mick Aerts.
Het vorige verlies tegen Westland Stars (45-49) lag nog vers in het geheugen, ondanks de ruimschootse overwinning tussendoor tegen Leiden. Er heersten gevoelens over niet goed functionerende scheidsrechters en er misten toen wat lange jongens. Daarbij zou een overwinning met minimaal 6 punten een koppositie betekenen. De lat lag dus hoog, maar dat kan best goed uitpakken. Een 'verlies' geeft soms nieuwe energie.

De Bouncers moesten, misschien door de best hoge druk (of door wat laatkomers die maar 5 minuten hadden ingespeeld), even goed opwarmen. De eerste fout werd gemaakt door de Westland Stars, maar de eerste punt ook. De wedstrijd opende met een kleine voorsprong voor de Westland Stars. Mede door vrije worpen binnen de eerste 4 minuten. Na 5 minuten echter, namen de Bouncers de leiding en hadden de jongens de smaak van winnen te pakken. Na 7 minuten had Bouncers een dubbele voorsprong en stond er een score van 5-13 op het scorebord. In de laatste minuten raakten de partijen wat verhit en werden er onnodige fouten gemaakt aan beide kanten. De Westland Stars wisten hun achterstand nog wat in te halen en kwamen op 11-16. Maar de Bouncers, gaven zich niet zomaar gewonnen, behielden overwicht en waren duidelijk de sterkere partij. In de laatste 10 seconden sloten ze met een mooie actie de score van de eerste periode af met 11-20.

De lat van coach Mick Aerts lag hoog, maar de coach van de Westland Stars was opvallender aanwezig met zijn tips en wenken voor zijn team. Ik meende hem zelfs diverse malen op het veld te zien en vroeg me af of dat zomaar mocht. In deze tweede periode gingen de jongens van de Bouncers als een speer. Passes liepen soepel, er werd lekker gescoord en de verdediging was fel. Veel ballen werden onderschept of afgepakt, wat weer resulteerde in fastbreaks en sprongballen. Na 5 minuten stond de score op 18-29. Ondertussen had de coach van de Westland Stars zijn zinnen gezet op een stevige rauwkost en galmde het woord 'snijden' opvallend vaak over het veld. Echter, deze wedstrijd bleek minder rauwe kost dan de vorige ontmoeting. De Bouncers waren sterker, hadden een gesloten defensie en acties die lukten (waaronder een leuke met achterwaartse worp). In de laatste minuten vertoonden zich wel wat uitputtingsverschijnselen, maar met de stand van 21-37 in de rust, leek de opdracht van de coach gehaald te worden.

De derde periode na de rust begon onrustiger. Een time-out werd al binnen 3 minuten gevraagd (die Mick samen met Marcel ten volle en meer dan dat benutte). Een eerste punt werd 'pas' na 2,5 minuut gescoord. Binnen 6 minuten een tweede time-out. De focus bleef liggen op scoren, maar de ballen werden vaker gemist. Teamwork bleef achter, ondanks pogingen daartoe. Rust en samenspelen waren moeilijk te bereiken. De Westlanders boden meer tegenstand en verdedigden feller. Ze wisten in te lopen, door tamelijk veel vrije worpen. De Bouncers behielden toch hun voorsprong en dus eindigde de derde periode op een tussenstand van 37-45. So far, so good. De 6 punten voorsprong waren nog steeds in tact.

De laatste periode werd getekend door wat gemiste kansen. Het verloop van de derde periode had de moed van de jongemannen wat aangetast, zo leek het. Ballen glipten uit handen en werden gemist onder het bord. Echter, bij de tegenstander traden een zelfde soort mechanismen op waardoor de stand na 5 minuten nog steeds de gevraagde voorsprong waarborgde; 39-49. De Westlanders wisten wat meer in te lopen en de spanning begon te stijgen. Het kon ten slotte nog steeds, die achterstand inhalen. Dit zette de Bouncers weer scherper en harder aan het werk. Met nog 30 secondes te gaan stond de stand op 46-55 en was het nu vooral zaak die 6 punten voorsprong te behouden. Een time-out voor de laatste 24 secondes gaf de wedstrijd een aardige NBA spanning en in de laatste seconde misschien geen buzzerbeater maar wel een raak geschoten vrije worp van een Bouncer! Dit leverde een eindstand op van 47-56. En dus een positie op de eerste plaats. Proficiat!!