Vandaag speelde het tweede team van de jongens van U14 hun eerste wedstrijd in de voorjaarscompetitie. Een klasse hoger, en daardoor, zoals te verwachten, met meer tegenstand. Dit worden geen snel gelopen wedstrijden meer, de jongens hebben hun technieken en teamwork hard nodig. En zo hoort het ook!

In het eerste kwart ziet schrijver dezes niet voor het eerst dat onze jongens nog niet erg opgewarmd overkomen. De overgang van inspelen naar 'voor 't echie' blijft een best grote stap. Zou het geleidelijker kunnen als de warming up wat serieuzer wordt genomen? De eerste score is meteen een driepunter, maar wel voor Zoebas. De Bouncers komen na een kleine anderhalve minuut op achterstand van 0-5. De eerste time-out wordt meteen aangevraagd. Behalve deze wedstrijd speelt er verder nog niets in de zaal en er vallen regelmatig stiltes. Het zal misschien hebben bijgedragen tot de wat matte stemming, zowel bij publiek als spelers. Die werd gaandeweg vaker dapper doorbroken. Van coach Mick vangen we in de stilte de woorden 'slim' en 'snel' op. En dat is beslist nodig, want de jongens van Zoebas zijn veel lang en best sterk. Toch schrikken de Bouncers daar niet voor terug. Er wordt fel verdedigd en niet geaarzeld om te  scoren in 'kanonskogel'-stijl.  Helaas worden er veel schotpogingen gemist. Iets om te verbeteren met een gedegen warming-up? Maar ook bij Zoebas vallen de resultaten van aanvallen, die genoeg worden ingezet, soms tegen. Na ruim 5 minuten staat de score net op 3-10. En elke keer als de wedstrijd stilvalt door opvallend veel vrije worpen die streng worden gegeven door de scheidsrechters, valt er een stilte in de zaal. Sommige spelers kregen zo rustig de kans aan hun schottechniek te werken. Ondanks de achterstand van de Bouncers is duidelijk dat ze zeker niet de mindere partij zijn. Zo loopt de score nog wat op aan het eind van het eerste kwart en staat de stand uiteindelijk op 9-12.

Het tweede kwart wordt dapper begonnen. De jongens willen wel, natuurlijk, maar het wil niet allemaal lukken en we merken dat de lengte van de Bouncers gemiddeld aan de lage kant is. Hoger springen dan! En vrij lopen. De Zoebassers verdedigen ook fel en hebben  lange armen die geregeld ballen stelen. Gelukkig worden de steals lang niet altijd geslaagd afgerond. De Bouncers blijven terugkomen, snelle aanvallen en schotpogingen die zelfs in de ring komen maar om wonderlijke redenen er toch weer uit rollen, terwijl de Zoebassers een aantal treffers mee krijgen en dan staat de score na een kleine vier minuten op 9-19, een achterstand die niet meer blijkt in te halen. Al snel volgt er weer een time out. In de stilgevallen zaal klinken woorden van Mick als 'passes' en 'niet blind!'. De jongens hebben een peptalk van hun coach nodig. Het frustreert, zo'n achterstand. Naar het eind van het tweede kwart toe is dat ook meer te zien aan het spel. Het wordt rommeliger, er is geen teamverband en jongens grijpen meer naar soloacties, waarvan sommigen ook prettig uitpakken. Toch geeft dat geen verandering in de score die blijft hangen in ruim tien punten verschil. Het tweede kwart eindigt op 15-28.

In de tien minuten pauze klinkt het woord 'discobus' en zie ik sommige jongens hun 'dancemoves' uitproberen. Er is een teamuitje geregeld door de coach. Dat is wel heel gaaf! Maar eerst nog die tweede helft. Kunnen ze de party nog even uit het hoofd zetten? Het klusje is nog niet geklaard. Of inspireert het vooruitzicht? Het derde kwart opent Mick met wat meer lange jongens en dat is te merken aan de balans tussen beide teams. Er is meer pit, meer 'gewicht' en er wordt meer gevochten om de bal. Een reeks sprongballen volgen elkaar. Een speler van de Bouncers valt erg op en spekt de score flink. De naam 'Magic Jim' leek me toepasselijk. Maar ook de jongens van Zoebas blijven scoren en de speler met de breedste armen en de langste speeltijd regelt de meeste punten, hij zou, door zijn rugnummer, de naam 'Magnificent Seven' kunnen hebben. Door de stevige verdediging volgen er ook meer fouten en vooral 'Seven' krijgt veel vrije worpen die hij uiteindelijk vaak raak schiet.  Toch loopt de score weer terug naar de tien punten achterstand en zelfs minder door de laatste vrije worp voor de Bouncers in de allerlaatste seconde die solo mocht genomen: 31-40.

Het vierde kwart laat een zelfde soort spel zien. De teams zijn goed tegen elkaar opgewassen: Zoebas loopt niet verder uit, maar de Bouncers halen ook niet verder in. Beide teams laten gevarieerd spel zien. Mooie samenspelacties, fastbreaks, steals met en zonder score, veel vrije worpen en gelukkig behoorlijke sportieve houdingen ondanks een aantal stevige botsingen.
De wedstrijd eindigt op een score van 48-60. Geen winst, maar wel een mooi potje en veel geleerd.
En op naar Amsterdam voor een paar rondjes op de Kart-baan en wat Lasergames! Dat zou de teamspirit wel eens ten goede kunnen komen. Niet slecht voor de volgende wedstrijd. Veel plezier daar!